De Passade

Vroeger was de Passade de wind, waarop men wachtte om de oceaan over te varen. Later werd de naam van die wind: Passaat. Het overvaren van de oceaan staat symbool voor verandering, voor de reis die de mens maakt van leven naar dood.
Niet alleen de stervende, maar ook de nabestaanden maken een reis. Ze moeten verder leren leven zonder hun geliefde, vriend, of bekende. Voor hen wil ik de wind in de rug zijn.

Zij zijn niet dood.
Wat leven heet is ’t op en neer bewegen
van ons klein scheepje als het daalt en rijst;
en wat wij sterven noemen, is niet meer
dan dat wij op de verre kim verdwijnen.

Zij zijn niet dood.
Wij die vanaf het laaggelegen strand bespeuren
hoe door hun vaart de afstand wordt vergroot,
wij zien niet wat gebeurt achter de einder,
wij noemen daarom hun verdwijning: dood.

Zij zijn niet dood.
Wij staan te laag en zijn bijziend
als zij de sfeer van ruimte en tijd ontzeilen;
zo komt het dat ons oog hun eind niet ziet,
wanneer het roer hun schip de eeuwigheid in stuurt.

Koos Geerds